" Daha önceleri resimlerimin arasında bir iki kedili resmim olmuştu. 1991 yılında New Yorker dergisinin yönlendirmesi sonucunda kedi resimleri yapmaya başladım, kedili resimlerim ilgi çektikçe ve kedili resme talep geldikçe kedi resimleri devam etti. En son 2006 yılı içinde Medi Cat dergisinin tüm kapaklarını, yine derginin isteği üzerine kedili kapak olarak yaptım. Artık başka konulara ait resimler yapmaya başladım, kedi resmini yapmayı özleyinceye kadar da herhalde kedi resmi yapmam. 10 yıldan beri bir kedimiz var. 10 yıl önce atölyemin bahçesinden gelen sürekli miyavlama sesini duyunca merak edip atölyenin bahçesinde kediyi aramaya başladık, karşımıza çok ufak, her yeri yara içinde ve çok hasta bir kedi yavrusu çıktı. O kadar küçüktü ki tarttığımızda 215 gr. gelmişti. Eşim Sumru ile yavru kediyi aldık, veteriner bu kedi yavrusu yaşamaz demesine rağmen emekli bir bakım sonrası yavru kediyi iyileştirdik. "Bu hayvan eve alıştı, sokakta yaşayamaz," diye dışarı bırakamayınca da kedimiz oldu. Çok zor bakıldığı için adını Nazlı koyduk. Nazlı'yla yaşadıkça onun herhangi bir hayvan olmadığını, kendine özgün kişiliği olduğunu gördük. Onu mutlu etmek için elimizden geleni yapıyoruz. Ses ve vücut dilini kavradık, şimdi neredeyse onunla konuşur gibiyiz. Anladık ki bizim kedimiz olmasına rağmen, asıl olan onun bir ailesinin olması. Kedi çok kişilikli, çok gururlu, çok temiz, çok kibar bir hayvan. Onu evde yalnız bırakırız diye dışarıda çok kalmayız, bazen evden çıkarken yalnızlık hissetmesin diye de radyoyu ve ışığı açık bırakıp çıkarız.

'HER EVDE OLMALI'
Kedi o kadar estetik bir hayvandır ki ona ne tarafından bakarsan bak her taraftan çok güzeldir. Leonardo Da Vinci kedi için "Kedi mükemmel estetiğe sahip bir hayvan," demiş. Kedi,yürürken, yatarken, uyurken, uyanıkken, sakin ya da kızgın her haliyle çok güzeldir. Bakışları da saf ve çok güzeldir; her evin en az bir, en fazla iki kedisi olmasını, kedisi olmayanların da hayvan derneklerine yardım yapmalarını tavsiye ederim. Sanatçılar genellikle yalnız çalışır. Resim, roman, şiir, müzik yalnız başına üretilir. Bu yalnızlık ortamında kedi sanatçıların yol arkadaşıdır. Kedi kendine yettiği için de köpek gibi dışarıda gezdirmek gerekmez. Ayrıca sanatçılar toplumun değer yargılarını kabul etmeyen, kendine özgü kişilerdir. Her insan daha çok maddi değerlerin peşine düşerken sanatçı hiçbir zaman parayı yaşamında öncelik olarak almaz ve sonu belli olmayan bir idealin peşine düşer. Bu anlamda tavizsizdir ve kediye de çok benzerler."